افزودن سیلیکات پتاسیم در آب، مقدار سیلیس در برگ گیاه را افزایش داده و بر صفات مورفولوژیکی گیاهان گلدار که در بستر پیت ماس رشد کرده اند اثر میگذارد

سیلیس (Si) یک ماده مغذی مفید است که اثرات تنش های زیستی و غیر زیستی را درگونه های گیاهی کاهش میدهد. تحقیقاتی که در گذشته در مورد اثرات سیلیس بر گیاهان گلدار که در گلدان رشد میکنند انجام شده بود، یا در مورد چند گونه گیاهی محدود بود یا در محیط هیدروپونیک اجرا شده بودند. تحقیقات اندکی در مورد پرورش گیاهان در بستر های بدون خاک انجام شده است. هدف این پژوهش این است که آیا آبیاری هفتگی گیاه با سیلیکات پتاسیم باعث تجمع سیلیس در برگ میشود یا صفات مورفولوژیکی گونه های گلدار که در بستر پیت ماس را تحت تاثیر قرار میدهد. در این پروژه، 21 واریته در یک بستر پیت ماس قلمه زده شدند. به گیاهان دسته کنترل آب حاوی مکمل سیلیس داده نشد، در حالی که به گیاهان مورد آزمایش به صورت هفتگی طی 10 هفته 100 میلی گرم بر لیتر سیلیس (سیلیکات پتاسیم محلول در آب) داده شد. تجمع سیلیس در برگ گیاهان دسته کنترل از 211 میلی گرم در اطلسی تا 2606 میلی گرم در آرژیرانتموم متغیر بود. مکمل سیلیس باعث افزایش تجمع سیلیس در 11 واریته شد که 13 تا 145 درصد بیشتر از گیاهان دسته کنترل بود. در میان گونه های مورد مطالعه، واکنش تجمع سیلیس متفاوت بود. سیلیس حتی در افزایش یا کاهش قد، قطر، وزن تر وخشک ، قطر گل و ضخامت برگ نیز تاثیرگذار بود. اما در سه واریته این تغیرات مورفولوژیکی باوجود تجمع سیلیس به آشکار دیده نشدند. به طور مشابه تناقض های مورفولوژیکی آشکار در چهار واریته که تجمع سیلیس نداشتند ظاهر شدند. هشت واریته هم تجمع سیلیس داشتند و هم تفاوت های موفولوژیکی. نتایج نشان میدهد که بسیاری از گونه های گلدار معمولی که در بستر پیت ماس رشد میکنند سیلیس را جذب میکنند و سیلیس میتواند روی رشد گیاه تاثیرگذار باشد. به تبع آن تحقیقات بیشتری مورد نیاز است تا میزان مناسب مکمل سیلیس تعیین گردد و گونه های دیگری مورد بررسی قرار گیرند.