هیومیک اسید1

ارزش هیومیک اسید

ارزش مواد هیومیک در حاصلخیزی خاک و تغذیه گیاه با ارزیابی عملکردهای متعدد این ترکیبات پیچیده  آلی در بخشی از چرخه حیات در زمین مشخص می شود. بخش غیر زنده حیات مسئول بازیافت کربن از اندام ها و بافت های باقی مانده از گیاهان و جانوران در هوا و خاک و بازگرداندن آنها به چرخه حیات است.   اهمیت چرخه ترکیبات آلی قابل حل در کودهای ساخته شده بر پایه اسیدهای دارای  نیتروژن، فسفر و پتاسیم و تأثیر آنها بر رشد گیاه به حدی بیش از انتظار بود که شرکت های بزرگ تولید کننده کودهای شیمیایی برای تأمین مواد آلی بر پایه N,P,K پدید آمدند. مصرف ادامه دار این کودهای اسیدی در غیاب جایگزین­های هیومیک در خاک سبب پدید آمدن مسائل متعدد اجتماعی و اقتصادی شد. در حدی که بشر ناچار به بازبینی روش­های تقویت گیاه با اولویت افزودن هوموس به خاک گشت.  مواد آلی گروهی از ترکیبات کربن دار با منشاء زیستی هستند که توسط عوامل ساختاری کره زمین یا در اثر عملیات آنها مورد تجزیه قرار گرفته اند. مواد آلی خاک شامل باقی مانده بدن گیاهان و جانوران است که روی زمین افتاده یا به شکلی هدف دار در اثر استفاده از ترکیبات آفت کش توسط بشر به فرم ارگانیک در آمده اند. خاک حاصلخیز باید شامل 2 الی 8 درصد مواد آلی باشد. ماده آلی اغلب خاکها کمتر از 2 درصد است. در خاکهای اسیدی آبشویی شده که اغلب شنی هستند مواد آلی موجود در خاک عبارتند از بقایای گیاهی موجود در سطح خاک و فولویک اسیدها. در خاکهای خنثی و قلیایی درصد قابل توجهی از مواد آلی به شکل هیومین و هیومیک اسیدها دیده می شوند.

مواد هیومیک

ترکیبات تشکیل دهنده هوموس هستند، همگی جرم مولکولی بالا دارند و در پیوستن به هم ترکیبات آبدوست قهوه ای یا سیاه رنگ را تشکیل      می­دهند. مولکول­هایی انعطاف پذیر و دارای قابلیت هدایت الکتریکی که هوموس نامیده می­شوند. بسیاری از اجزای هوموس ترکیبات نامتقارن هستند.  تجزیه عنصری مواد هیومیک ثابت نموده ترکیب اصلی این مواد کربن، اکسیژن، هیدروژن، ازت و گوگرد در زنجیره­های پیچیده کربنی است.

مواد هیومیک قابل تقسیم به 3 گروه اصلی هستند؛ 1- هیومین2- هیومیک اسیدها 3- فولویک اسیدها . تقسیم بندی این زیر گروه­ها بر اساس قابلیت حلالیت هر گروه در آب دارای مقادیر مختلف اسید یا قلیا (سطح pH) تعیین گردیده است

هیومین­ها

    گروهی از مواد هیومیک هستند که در محیط­های دارای pH بالا (قلیایی شدید) و همچنین در محیط­های دارای pH  پایین (اسیدی شدید) محلول نیستند. هیومین­ها در هیچیک از درجات pH آب حل نمی­شوند. ترکیبات هیومین در زمره مواد ماکرو ارگانیک (خیلی بزرگ مولکول) طبقه بندی می­شوند. دلیل این امر زیاد بودن جرم مولکولی آنها است که از 100.000 تا 10.000.000 متغیر است. در مقایسه با کربوهیدرات­ها (قندهای مرکب) که دامنه جرم مولکولی آنها از 500  تا 100.000 می­باشد بزرگی مولکول هیومین مشخص می­گردد. تا کنون تنها بخشی از خصوصیات فیزیکی و شیمیایی هیومین­ها شناخته شده است. هیومین­ها در خاک بسیار ماندگار بوده و دیرتر از سایر مواد هیومیک تجزیه می­شوند. برخی از عملکردهای اصلی در خاک عبارتند از: افزایش ظرفیت نگهداری آب خاک، بهبود ساختار خاک، حفظ پایداری خاک، عملکرد به عنوان سیستم تبادل کاتیونی و افزایش عمومی حاصلخیزی خاک می­باشد. به دلیل عملکردهای مهم ذکر شده هیومین مؤلفه کلیدی حاصلخیزی خاک­ها به شمار می­آید.

هیومیک اسیدها 

    شامل مخلوطی از یک زنجیره کربنی (الیفاتیک) ضعیف و معطره (حلقه های کربنی) است. اسیدهای آلی که در آب دارای شرایط اسیدی حل نمی­شوند اما در آب تحت تأثیر قلیا محلول هستند. هیومیک اسیدها شامل آن دسته از ترکیبات هیومیک هستند که با کاهش pH به کمتر از 2، به سرعت در محیط ته نشین می­شوند.

    هیومیک اسیدها بدون شک نمک­های دارای عناصر کمیاب غیر آلی به شمار می­آیند. تحلیل عصاره هیومیک اسیدهای طبیعی اثبات کننده وجود بیش از 60 عنصر معدنی بوده است. این عناصر کمیاب به شکلی قابل استفاده برای بسیاری از موجودات زنده  به ترکیب هیومیک اضافه می­شوند.

فولویک اسیدها                       

    به دلیل برخورداری از اندازه کوچک، مولکول­های فولویک اسید می­توانند به راحتی وارد ریشه، ساقه و برگها شده و عناصر کمیاب را از سطح گیاه به درون بافتهای آن ببرند. فولویک اسیدها عوامل مغذی کلیدی کودهای قابل استفاده در برگ به شمار می­آیند. اسپری­هایی که روی برگ­های گیاه پاشیده می­شوند کانی­های حلقوی شده می­باشند. در مراحل مختلف رشد گیاه، می­توانند به عنوان تکنیک افزایش دهنده ظرفیت تولید گیاه به کار روند. پس از پاشیدن  فولویک اسید، روی برگهای گیاه انتقال عناصر کمیاب به مناطق متابولیکی گیاه به طور مستقیم انجام می­گردد. فولویک اسیدها مؤثرترین ترکیبات حلقوی شده کربن­دار به شمار می­آیند. با گیاه سازگارند، بنابراین در صورت استفاده با دز پایین سمی نخواهند بود.

هیومیت­ها

    نمک­های فلزی (معدنی) هیومیک یا فولویک اسیدها هستند. درون هر ماده هیومیک تعداد زیادی مولکول مرکب هیومیت وجود دارد. هیومیت حاصل از هر یک از مواد هیومیک مختص همان ماده است. بنابراین، با توجه به وجود ترکیبات مولکولی بسیار متنوعی از مواد هیومیک، می­توان انتظار داشت هیومیت­های حاصل از کانی­های مختلف واجد خصوصیات منحصر به فرد باشند.

متن حاضر ترجمه ای است از:

ORGANIC MATTER, HUMUS, HUMATE, HUMIC ACID, FULVIC ACID AND HUMIN:

THEIR IMPORTANCE IN SOIL FERTILITY AND PLANT HEALTH

Dr. Robet E. Pettit

Emeritus Associate Professor Texas A&M University