روغن های باغبانی

از روغن های باغبانی بیشتر به منظور کنترل انواع حشرات و کنه های مضر سبزیجات و گیاهان گلخانه ای، محصولات زراعی و گیاهان زینتی استفاده می شود. این روغن ها به صورت رقیق شده در کنترل بیماری هایی مانند سفیدک سطحی نیز کاربرد دارند.

روغن ها از طریق خفه کردن حشره (بسته شدن اسپیراکل ها یا دریچه های تنفسی) باعث مختل کردن فرایندهای متابولیسمی آفت می شود. همچنین روغن ها از انتقال ویروس ها توسط حشرات مکنده مانند شته ها نیز جلوگیری می کنند. روغن های مورد استفاده برای مهار انتقال ویروس ها، روغن های سبک نامیده می شوند.

روغن ها در مقایسه با سموم حشره کش حداقل میزان سمیت را دارند و برای انسان ها و دشمنان طبیعی کم خطر هستند، بنابراین می توانند با برنامه های کنترل بیولوژیک ادغام شوند.

روغن ها به سرعت از طریق تبخیر تجزیه شده و باقیمانده کمی از خود بر روی محصولات به جای می گذارند. به راحتی با تجهیزات اسپری قابل استفاده هستند و می توانند با بسیاری از سموم دیگر ترکیب شوند و عملکرد آن ها را افزایش دهند.

از محدودیت های روغن ها میتوان پتانسیل کم آن ها را نام برد که در واقع ، در برخی موارد باعث کاهش آسیب های گیاهی می شود. همچنین روغن ها باعث تیره شدن قسمت هایی از گیاه می شوند. که این مشکلات در برخی روغن های جدید تا حد زیادی ازبین رفته اگر به درستی استفاده شوند.

اساسا همه ی روغن های باغبانی با نام های تجاری (Sunspray^R, Scalecide^R, Volck^R  و …)، محصولات فراوری شده ی نفتی هستند که به عنوان روغن های معدنی شناخته می شوند. ناخالصی های موجود در نفت ( مانند آلیاژهای حاوی گوگرد و نیتروژن) باعث آسیب رساندن به گیاهان می گردند که آن ها را حذف می کنند و در فرمولاسیون نهایی نیز، روغن ها را با یک عامل امولسیون کننده ترکیب می کنند تا به روغن این اجازه را دهد که بتواند با آب مخلوط شود .

روغن های گیاهی نیز می توانند به عنوان حشره کش های گیاهی استفاده شوند. اگرچه نوع روغن می تواند تا حد زیادی بر فعالیت حشرات تاثیر بگذارد.

روغن دانه پنبه، سویا و یا روغن های گیاهی مورد استفاده در پخت وپز نیز می توانند اغلب کنترل خوبی برای تعدادی از حشرات و کنه ها فراهم کنند.

عصاره دانه های درخت Azadirachta indica به تازگی به عنوان یک منبع جهت کنترل آفات گیاهی مورد توجه قرار گرفته است. ترکیبات موجود در دانه های A. indica  بخصوص آزادیراکتین به عنوان حشره کش های مفید هستند.

کنترل حشرات و کنه ها

از لحاظ تاریخی علت اصلی مصرف روغن ها به دلیل اثربخشی آنها در کنترل آفات گیاهی در زمان قبل از تورم جوانه های درختان میوه است.

با پیشرفت در پالایش نفت، میزان آسیب در گیاهان کاهش یافته به همین دلیل استفاده بالقوه از روغن ها نیز افزایش یافته است.

اختلاط روغن ها با سایر حشره کش ها پایداری کنترل را افزایش می دهند. کنه های تارتن و سفیدبالک ها از آفات شایعی هستند که در طول فصل رشد توسط روغن ها کنترل می شوند.

توجه

در صورت استفاده از روغن ها نکات زیر را رعایت فرمایید:

• از روغن پاشی بر روی گیاهان حساس به روغن (گردوی سیاه، صنوبر داگلاس، درخت عرعر و سدر، افرا به خصوص ژاپن و افرا قرمز و …) خودداری کنید.
• از روغن پاشی در زمانی که درجه حرارت بیش از حد (بیش از 100 درجه فارنهایت) یا کم (در زیر نقطه انجماد) است، خودداری کنید. محدودیت های دما در درجه اول مربوط به وضعیت تنش خشکی گیاه است. گیاهان تحت استرس اغلب آسیب می ببینند. شرایط خشک بدون تنش ، به طور کلی خطر آسیب های روغن را در گیاه کاهش داده، زیرا تبخیر سریع تر انجام می گیرد.
• روغن پاشی را در شرایط یخ زدگی انجام ندهید زیرا باعث می شود که امولسیون شکسته شده و پوشش ناهمواری را ایجاد کند.
• هنگامی که شاخه ها در حال رشد هستند روغن پاشی را انجام ندهید.
• درمان های پاییزه گاهی اوقات باعث افزایش حساسیت به آسیب های زمستانی در گیاهان می شوند بنابراین تا حدامکان از درمان گیاهان در پاییز خودداری کنید.
• از اختلاط روغن ها با سموم گوگردی مانند کاپتان، زینب و .. خودداری کنید . درصورت نیاز به سمپاشی با سموم گوگردی،فاصله یک ماه را از زمان روغن پاشی رعایت نمائید.

 

منبع:

W. S. Cranshaw and B.Baxendale (2013) insect control: horticultural oils, Colorado State University Journal, No: 5.569