بایگانی دسته ی خبرها

اقتصاد کشاورزی شاخه ای از علم کشاورزی است که به بررسی فرایندهای تولید، مارکتینگ و مصرف منابع طبیعی و کمیاب در کشاورزی میپردازد. منظور از منابع کمیاب، منابع طبیعی محدود کشاورزی هستند که برای رفع نیاز جامعه در دسترس می باشند. زیرا همیشه بخش محدودی از منابع طبیعی جهت کشاورزی و بهره برداری در اختیار ما می باشد و نمیتوان انتظار داشت منابع و امکانات کشاورزی همیشه در دسترس باشند. در علم اقتصاد کشاورزی این منابع به سه دسته تقسیم میشوند: الف) طبیعی و بیولوژیکی ب) انسانی ج) تولیدی. اراضی کشاورزی و منابع معدنی نمونه های از منابع طبیعی هستند. در کشور های بزرگ از نظر وسعت، کیفیت این منابع از منطقه ای به منطقه دیگر متفاوت است. دومین منبع مورد مطالعه در اقتصاد کشاورزی نیروی انسانی است. کشاورزان و مدیرانی که در تولید و خدمات نقش بسزایی دارند. مدیریت و آموزش نیروی کار در کشاورزی یکی از ارکان مهم افزایش بهره وری در کشاورزی و تولید ناخالص داخلی دارد. سومین منبع مورد بحث در اقتصاد کشاورزی منبع تولید یا همان سرمایه است. ماشین آلات، تجهیزات و زیرساخت ها.
به طور کلی اقتصاد کشاورزی از دو منظر مورد بحث است؛ کلان و خرد. در سطح خرد مثل مزرعه، کارشناسان به بررسی منابع مورد استفاده در زمین، مدیریت، تولید و توزیع محصولات کشاورزی می پردازند. روش های سرمایه گذاری، اختصاص درآمد و منابع مالی و رسیدن به حداکثر برداشت و سود از اهداف اصلی بخش خرد اقتصاد کشاورزی است. اما در بخش کلان، به بررسی عوامل و فاکتورهای میپردازند که در بخش معاملات تجاری کشاورزی نقش دارند. مثل تحلیل شرکت های وارد کننده و صادرکننده منابع غذایی و تاثیر تجارت بر تولید کشاورزی، تاثیر نرخ تورم و ارز بر تولید و نرخ سرمایه.
اما دولت ها به عنوان متولیان اصلی چه نقشی میتوانند در رشد و پیشرفت کشاورزی داشته باشند. دولت ها برای اینکه مطمئن شوند تمام اقشار جامعه می توانند به منابع غذایی سلامت دسترسی داشته باشند، حمایت هایی را تحت عنوان سوبسید در بخش کشاورزی اعطا میکنند. سوبسید در واقع کمک مالی دولت به بخش های مختلف زیرمجموعه آن است. در بخش کشاورزی دولت به کشاورزان تسهیلات میدهد که بتوانند درآمد خود را افزایش داده و هزینه تمام شده برای تولید محصول را کاهش دهند. البته این کمک مالی در مورد همه محصولات و خدمات کشاورزی نیست و عمدتا به گروه های پرمصرف مثل گندم، غلات و دامپروری اختصاص می یابد. در اینجا نقش اقتصاد کشاورزی مشخص میگردد. کارشناسان این حوزه با استفاده از دانش و تجربیات خود به تهیه و تدوین طرح های میپردازند که بتوانند در سطوح ملی یا منطقه ای باعث افزایش بهره روی در زمینه کشاورزی گردند.
ایران یکی از کشورهایی است که با وجود اقلیم های متنوع آب و هوایی و منابع طبیعی مساعد پیشرفت در زمینه کشاورزی بوده و از نظر نیروی انسانی و تولیدی نیز دارای پتانسیل و توانمندی بالایی است. به همین جهت اقتصاد کشاورزی در رشد و توسعه پایدار کشور از اهمیت بالایی برخوردار است.

سیلیس (Si) یک ماده مغذی مفید است که اثرات تنش های زیستی و غیر زیستی را درگونه های گیاهی کاهش میدهد. تحقیقاتی که در گذشته در مورد اثرات سیلیس بر گیاهان گلدار که در گلدان رشد میکنند انجام شده بود، یا در مورد چند گونه گیاهی محدود بود یا در محیط هیدروپونیک اجرا شده بودند. تحقیقات اندکی در مورد پرورش گیاهان در بستر های بدون خاک انجام شده است. هدف این پژوهش این است که آیا آبیاری هفتگی گیاه با سیلیکات پتاسیم باعث تجمع سیلیس در برگ میشود یا صفات مورفولوژیکی گونه های گلدار که در بستر پیت ماس را تحت تاثیر قرار میدهد. در این پروژه، 21 واریته در یک بستر پیت ماس قلمه زده شدند. به گیاهان دسته کنترل آب حاوی مکمل سیلیس داده نشد، در حالی که به گیاهان مورد آزمایش به صورت هفتگی طی 10 هفته 100 میلی گرم بر لیتر سیلیس (سیلیکات پتاسیم محلول در آب) داده شد. تجمع سیلیس در برگ گیاهان دسته کنترل از 211 میلی گرم در اطلسی تا 2606 میلی گرم در آرژیرانتموم متغیر بود. مکمل سیلیس باعث افزایش تجمع سیلیس در 11 واریته شد که 13 تا 145 درصد بیشتر از گیاهان دسته کنترل بود. در میان گونه های مورد مطالعه، واکنش تجمع سیلیس متفاوت بود. سیلیس حتی در افزایش یا کاهش قد، قطر، وزن تر وخشک ، قطر گل و ضخامت برگ نیز تاثیرگذار بود. اما در سه واریته این تغیرات مورفولوژیکی باوجود تجمع سیلیس به آشکار دیده نشدند. به طور مشابه تناقض های مورفولوژیکی آشکار در چهار واریته که تجمع سیلیس نداشتند ظاهر شدند. هشت واریته هم تجمع سیلیس داشتند و هم تفاوت های موفولوژیکی. نتایج نشان میدهد که بسیاری از گونه های گلدار معمولی که در بستر پیت ماس رشد میکنند سیلیس را جذب میکنند و سیلیس میتواند روی رشد گیاه تاثیرگذار باشد. به تبع آن تحقیقات بیشتری مورد نیاز است تا میزان مناسب مکمل سیلیس تعیین گردد و گونه های دیگری مورد بررسی قرار گیرند.

با ایستادن در راهرو کود یک باغ یا مزرعه ، با مجموعه ای گیج کننده از گزینه های کود مواجه می شوید ، بسیاری از آنها دارای یک سری سه عددی مانند 10-10-10 ، 20-20-20 ، 10-8-10 و بسیار ترکیبات اعدادی دیگری نیز هستند.
شاید از خود بپرسید: این اعداد روی کود به چه معناست؟ این مقادیر مربوط به NPK است که منجر به سوال بعدی می شود؛ NPK چیست؟
برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد اعداد کود و NPK به خواندن ادامه دهید. اعداد روی کود به چه معناست؟
سه عدد روی کود نشان دهنده ارزش سه ماده مغذی کلان مورد استفاده گیاهان است.
این مواد مغذی کلان عبارتند از: نیتروژن (N) ، فسفر (P) و پتاسیم (K) ، یا به اختصار NPK. هرچه این مقدار بیشتر باشد ، غلظت مواد مغذی در کود بیشتر است. به عنوان مثال ، اعداد موجود در کود ذکر شده به عنوان 5-5-20 دارای چهار برابر بیشتر نیتروژن نسبت به فسفر و پتاسیم است.
غلظت کود 20-20-20 هر دو ماده مغذی دو برابر 10-10-10 است. از اعداد کود می توان برای محاسبه مقدار کود مورد نیاز برای 1 پوند (453.5 گرم) ماده مغذی که می خواهید به خاک اضافه کنید استفاده کنید. بنابراین اگر اعداد روی کود 10-10-10 است ، می توانید 100 را بر 10 تقسیم کنید و این به شما می گوید که برای اضافه کردن 10 پوند (4.5 کیلوگرم) کود 1 پوند (453.5 گرم) مواد مغذی نیاز دارید.
به عنوان مثال ، کودی که فقط حاوی یک ماده مغذی باشد و در مقادیر دیگر “0” باشد. مثلا کود 0-0-10 باشد ، فقط حاوی نیتروژن است.
این اعداد کود ، که مقادیر NPK نیز نامیده می شود ، باید در هر کودی که خریداری می کنید ، چه کود آلی و چه کود شیمیایی ظاهر شود.
NPK چیست و چرا مهم است؟
بنابراین اکنون که می دانید اعداد روی کود به چه معناست ، باید بدانید که چرا NPK برای گیاهان شما اهمیت دارد. همه گیاهان برای رشد به نیتروژن ، فسفر و پتاسیم نیاز دارند. بدون هیچ یک از این مواد مغذی کافی ، یک گیاه از بین می رود. وظیفه نیتروژن تا حد زیادی رشد برگهای گیاه است. وظیفه فسفر تا حد زیادی رشد ریشه و گل و میوه است. پتاسیم یک ماده مغذی است که به عملکرد صحیح گیاه کمک می کند.
دانستن مقادیر NPK یک کود می تواند به شما در انتخاب نوع مناسب برای نوع گیاهی که در حال رشد هستند کمک کند. به عنوان مثال ، اگر در حال پرورش سبزیجات برگ دار هستید ، ممکن است بخواهید کودی استفاده کنید که دارای مقدار نیتروژن بیشتری باشد تا رشد برگ ها را تقویت کند. اگر در حال پرورش گل هستید ، ممکن است بخواهید کودی استفاده کنید که دارای مقدار فسفر بیشتری باشد تا بیشتر باعث تقویت شکوفه ها شود. قبل از استفاده از کود روی بستر خاک ، باید خاک خود را آزمایش کنید.
اینکار به شما کمک می کند تا بتوانید تعیین کنید که چه مقدار از کود NPK برای نیازها و کمبودهای باغ شما مناسب است.

افزایش محتوای مواد آلی خاک یکی از موثرترین ابزارها جهت بهبود کیفیت خاک است. مواد آلی از تجزیه بقایای گیاهی و جانوری توسط ارگانیسم های طبیعی خاک مانند کرم های خاکی ، اکتینومایست ها یا باکتری ها ، قارچ ها حاصل می شود.
غنی ترین فرم مواد آلی ((هوموس)) است که پس از تجزیه گسترده مواد آلی باقی می ماند. مواد آلی ، مواد مغذی گیاه مثل نیتروژن ، فسفر و گوگرد را به خاک می رساند. این ساختار و هوادهی ، خاک را بهبود می بخشد ، نگهداری مواد مغذی و آب موجود در گیاه را افزایش می دهد و فرسایش خاک را کاهش می دهد.
اشکال مختلف مواد آلی که می توانند در خاک گنجانده شوند :
1- تکه های چمن
2- برگها
3- ساقه ذرت
4- پوشال
5- کودهای دامی
6- لجن
7- ضایعات چوب و فرآوری مواد غذایی
8- کودهای سبز
9- کمپوست (ضایعات آلی تا حدی تجزیه شده)
راههای دستیابی به خاک غنی از مواد آلی :
1- شخم زدن یا مخلوط کردن مواد آلی با بیل
2- برداشتن یک لایه سطحی خاک و مخلوط کردن مواد آلی ، افزودن مواد آلی به زیر خاک ، سپس جایگزینی لایه سطحی
3- استفاده سطحی – پخش مواد آلی بر روی سطح خاک
ادغام مواد آلی سرعت تجزیه را افزایش می دهد و زمان کافی را برای به دست آوردن تمامی فواید مواد آلی خاک و هوموس را کاهش می دهد. استفاده از مواد آلی در سطوح خاک می تواند به عنوان مالچ عمل کند .
افزودنی های نیتروژن :
وقتی مواد آلی دیر تجزیه مانند ساقه ذرت ، کاه و به ویژه ضایعات چوب به خاک اضافه شود ، موجودات خاک شروع به تجزیه مواد آلی می کنند.
افزودن ناگهانی مقدار زیادی غذا برای میکروارگانیسم ها (کربن در مواد آلی) و غلظت های نسبتاً کم نیتروژن در مواد آلی (نسبت کربن بالا به نیتروژن) منجر به تمام شدن منبع نیتروژنی خاک می شود.
نیتروژن ، که مهمترین عنصر غذایی گیاه است ، در این حالت برای استفاده گیاه دیگر در دسترس نیست به همین دلیل ، ممکن است لازم باشد کود نیتروژن به مخلوط خاک/مواد آلی اضافه شود.
میزان کود معمولی برای خاکها هنگام استفاده از نسبت آلی کربن به نیتروژن زیاد ، یک پوند نیتروژن در هر صد پوند مواد آلی است.

عملکردهای 14 عنصر از خاک و کودهای اضافه شده

الف) عناصر غذایی ابتدایی گیاهان

نیتروژن

1. باعث رشد سریع رویشی (برگ و ساقه) را می شود و پس از هرس و به تقویت گیاه کمک می کند .
2. عنصری حیاتی در شکل گیری و عملکرد کلروفیل است. (ماده اصلی ارائه دهنده رنگ سبز تیره).
3. اسیدهای آمینه را سنتز می کند که پایه تشکیل پروتئین می باشد.
4. جذب سایر مواد مغذی را تنظیم می کند.
5. ماده اصلی ترکیبات حیاتی – اسید نوکلئیک و آنزیم ها

فسفر (P)

1. در ابتدا شروع می کند به تشکیل و تحریک رشد اولیه ریشه گیاهان ، یک سیستم فیلتر ریشه را در خاک تشکیل می دهد تا سایر مواد مغذی و آب مورد نیاز گیاه را به طور موثر تامین کند و قدرت و استقامت گیاه را تقویت می کند.
2. بلوغ را تسریع می کند (تبدیل نشاسته به شکر).
3. باعث تحریک شکوفایی و رشد بذر می شود.
4. باعث تغییر و تبدیل انرژی می شود فرآیندهایی که در آن قندها برای رشد برگها و میوه های جدید به هورمون ، پروتئین و انرژی تبدیل می شوند.
5. اسیدهای نوکلئیک (DNA و RNA) را تشکیل می دهد.
6. حیاتی برای فتوسنتز (سبز شدن گیاهان).
7. برای تقسیم سلول ضروری است.

پتاسیم (K)

1. به توسعه ساقه و برگ کمک می کند.
2. مقاومت در برابر بیماری را افزایش می دهد .
3. 3. تقویت دیواره های سلولی .

4- بر جذب آب سلولهای گیاه تأثیر می گذارد – گیاهانی که پتاسیم کافی ندارند ممکن است در صورت عدم وجود رطوبت کافی پژمرده شوند.

5- به عنوان کاتالیزور در جذب آهن عمل می کند.

6. برای تشکیل و انتقال پروتئین ، نشاسته ، قند و روغن ضروری است – اندازه و کیفیت میوه ، غلات و غده ها را تقویت می کند.

ب) عناصر ثانویه غذایی گیاهان

کلسیم (Ca)

1. کلسیم یک قسمت ضروری از ساختار دیواره سلول است و باید برای تشکیل سلول های جدید وجود داشته باشد.
2. کمبود کلسیم باعث ضعیف شدن ساقه ها و ریزش زودرس شکوفه ها و جوانه ها می شود.

منیزیم (میلی گرم)

1. برای فتوسنتز (سبز شدن گیاه) ضروری است.
2. فعال كننده بسياري از آنزيم هاي گياهي مورد نياز در روند رشد.

گوگرد (S)

1. سازنده سه اسید آمینه و بنابراین در تشکیل پروتئین ضروری است.
2. به حفظ رنگ سبز در گیاهان کمک می کند.
3. خاک های قلیایی را بهبود می بخشد.
4. باعث سست شدن و نفوذ بهتر آب خاکهای فشرده می شود.

معمولاً دو نوع گوگرد وجود دارد که روی گیاهان و خاک اعمال می شود:

سولفات (SO4) ؛ گوگرد خالص (S)

سولفات (SO4) شکلی است که برای غذای گیاهی استفاده می شود. بسیاری از گیاهان در فرآیند رشد به هم اندازه فسفات به گوگرد نیز نیاز دارند.

گوگرد سولفات (SO4) در گچ کشاورزی (CaSO4) و سایر کودهای سولفاته و بسیاری از خاک های  سطحی  وجود دارد.

گچ (CaSO4) به اصلاح خاک های قلیایی و نرم شدن آن کمک می کند. خاکهای قلیایی حاوی سدیم هستند که باعث غیرقابل نفوذ می شوند.

 کلسیم موجود در گچ کشاورزی ، جایگزین سدیم در خاک رس می شود و اجازه می دهد سدیم از خاک خارج شود همچنین با نرم کردن خاک (خرده های ریز به هم می پیوندند ) و فضای بین آنها را برای حرکت آب و هوا باز می کند.